In memoriam Géry van Outryve d’Ydewalle

Ridder Géry Jacques Marie Madeleine Ghislain van Outryve d’Ydewalle werd geboren in Brugge op 18 december 1946 als vijfde van zes kinderen van Baron Pierre van Outryve d’Ydewalle en Marie-Thérèse Joos de ter Beerst. Géry deed zijn middelbare studies aan het Sint-Lodewijkscollege in Brugge. In die tijd was hij vooral actief als fluitist in het Collegium Instrumentale Brugense van Patrick Peire. Klassieke muziek is altijd één van zijn grote passies gebleven, naast de psychologie.

Confrater Géry van Outryve d’Ydewalle studeerde filosofie en psychologie in Leuven. Hij studeerde in 1969 af met een licentiaatsverhandeling bij Professor Kanunnik Joseph Nuttin over tijdsperspectief en leerprocessen. Met een mandaat als aspirant-onderzoeker van het toenmalige Nationaal Fonds voor Wetenschappelijk Onderzoek verrichtte hij onderzoek dat leidde tot zijn doctoraat in de psychologie in 1974, eveneens bij Professor Nuttin, die nog geruime tijd zijn mentor zou blijven. Als postdoctoraal onderzoeker van het NFWO werkte hij van 1974 tot 1978 verder op het geheugen en leerprocessen, o.a. over het onderscheid tussen intentioneel en incidenteel leren, leren met of zonder instructies vooraf.

Na zijn proefschrift was hij voornamelijk geïnteresseerd in het ontwikkelen van mathematische modellen die kunnen verklaren hoe feedback het onthouden van antwoorden kan bevorderen of bemoeilijken. Daarvoor ging hij in 1972-73 naar de Indiana University in  Bloomington, waar de mathematische psychologie in volle opkomst was, en in 1977-78 naar de Rockefeller University in New York, waar hij samenwerkte met Professor William K. Estes. Onmiddellijk na het emeritaat van Professor Joseph Nuttin in 1980 werd Géry tot docent benoemd en vier jaar later werd hij al gewoon hoogleraar. In 1980 werd hij ook meteen Directeur van het Laboratorium voor Experimentele Psychologie, een functie die hij vervuld heeft tot aan zijn emeritaat in 2012. In de jaren volgend op zijn benoeming zette Géry ook de eerste stappen om samen met pedagogen te onderzoeken hoe toetsverwachtingen de motivatie en het onthouden van studiemateriaal beïnvloeden. Voor dit werk kreeg hij internationale erkenning, met benoemingen in London als gastprofessor aan Birkbeck College (in 1983-84) en de London School of Economics (in 1986-87).

Om de verborgen processen bij het verwerken van de informatie beter zichtbaar te maken, zette hij vervolgens in 1986 de stap om apparatuur aan te schaffen voor de registratie van oogbewegingen. Daartoe kreeg hij eerst een FWO-financiering en vervolgens ook een Geconcerteerde OnderzoeksActie, de eerste in Humane Wetenschappen in die tijd. Als vorm van internationale uitstraling en erkenning werd in 1991 de “European Conference on Eye Movements” georganiseerd in Leuven. Ook in die periode kwam er op initiatief van de Minister voor Wetenschapsbeleid een impulsprogramma over Artificiële Intelligentie, waarbij Géry met succes een aanvraag deed met onderzoek over kennisextractie en –representatie. Dit was een erg succesvolle periode waarin het laboratorium een grote expansie meemaakte. De erkenning voor deze groei en bloei volgde snel nadien met een aantal hoogtepunten die toevallig samenvielen in het jaar 1992 zoals de organisatie van het “International Congress of Psychology” voor enkele duizenden deelnemers in Brussel en de toekenning van de Francqui Prijs.

Géry was niet enkel een gevierd, internationaal erkend onderzoeker, hij was ook een bevlogen lesgever. Onmiddellijk na zijn benoeming in 1980 doceerde hij een cursus algemene en experimentele psychologie in de Faculteit Geneeskunde die hij tijdens zijn ganse loopbaan is blijven doceren. Binnen de opleiding psychologie was hij al die tijd het gezicht van de experimentele psychologie, later “functieleer” genoemd.

Géry was niet alleen wetenschapper en onderwijzer, hij was ook bestuurder. Van in het begin van zijn loopbaan werd hij door Nuttin aangemoedigd om functies op te nemen binnen de “International Union of Psychological Science”, een vereniging met wereldwijd 600.000 leden. Hij was hiervan vele jaren bestuurder, secretaris-generaal en voorzitter. Hij was tevens voorzitter van de Belgische Vereniging voor Psychologie en secretaris-generaal van het Nationaal Comité voor Psychologie. In 1992 werd hij opgenomen in de Klasse van de Menswetenschappen van de KVAB en van 2010 tot 2014 was hij vast secretaris.

Confrater Géry van Outryve d’Ydewalle zal vooral herinnerd worden voor de grote rol die hij gehad heeft voor de internationale uitstraling van het Laboratorium voor Experimentele Psychologie van de KU Leuven, als mentor van een grote groep onderzoekers en als promotor van veel doctoraten die op één of andere manier die erfenis verder uitdragen in binnen- en buitenland.