Laureaten van de Academie

De meest prestigieuze prijs die de Academie uitreikt is de Laureaat van de Academie, die vanaf 2001 jaarlijks wordt uitgereikt aan een jong Vlaams onderzoeker of kunstenaar in de categorieën Natuurwetenschappen, Menswetenschappen, Kunsten en sinds 2009 ook Technische Wetenschappen.

Klasse NatuurwetenschappenKlasse MenswetenschappenKlasse KunstenKlasse Technische wetenschappen

Bedrag voor deze prijs: 10000
Deze prijs wordt jaarlijks uitgereikt.
Korneel Rabaey
UGent

Korneel Rabaey (Veurne, 1977) studeerde Bio-ingenieur Milieutechnologie aan de UGent. Hierna behaalde hij aan de UGent zijn doctoraat over zogenaamde microbiële brandstofcellen. Met deze technologie kan men rechtstreeks uit afvalwater en organisch materiaal elektriciteit produceren, maar ook andere processen verkrijgen zoals energie-efficiënte productie van chemicaliën. Na dit doctoraat (2005) vertrok hij voor bijna 6 jaar met het gezin naar Brisbane, in Australië. Daar werkte hij aan het Advanced Water Management Centre (The University of Queensland) met zijn groep rond elektriciteit als drijver van microbiële processen. In die periode groeide ook de interesse in hoe dergelijke microbiële processen de natuurlijke omgeving beïnvloeden. In 2011 keerde hij terug naar België, waar hij nu als hoogleraar verbonden is aan het Centrum voor Microbiële Ecologie en Technologie. Hij leidt er een groep van 25 predoctorale en postdoctorale onderzoekers en verdiept zich in thema’s zoals fermentatie van nevenstromen, sanitatie van toiletten in ontwikkelingslanden, microbiële conversie van CO2 naar organische producten en efficiënte waterzuivering. Telkenmale gebruikt zijn team elektriciteit als drijver van het proces, dit om het gebruik van chemicaliën te vermijden of te minimaliseren. Dit werk heeft geleid tot een 150-tal publicaties, internationaal erkend via onder andere een ISI Highly Cited status en een reeks internationale keynotes. Korneel Rabaey is momenteel lid van de Jonge Academie, en was tot voor kort president van de International Society for Microbial Electrochemistry and Technology.


Wim Van Paepegem
UGent

Wim Van Paepegem is hoogleraar in de onderzoeksgroep "Mechanica van Materialen en Constructies" aan Universiteit Gent. Samen met zijn collega Joris Degrieck leidt hij een team van ca. 30 onderzoekers in het domein van de mechanica van composietmaterialen. Composietmaterialen zijn typisch kunststoffen, versterkt met koolstof- of glasvezels, die gebruikt worden in o.a. luchtvaartonderdelen, windturbinebladen, racefietsen, automobielcomponenten, etc.

Deze materialen worden in zijn labo onderworpen aan een breed pallet van belastingen, gaande van vogelimpact (luchtvaart) over energie-absorptie (crash van wagens) tot vermoeiing (windturbines). Er worden nieuwe testopstellingen ontworpen en steeds nieuwe meetmethodes en sensoren ontwikkeld, om de vervormingen en eventuele schade van materialen te meten.
Daarnaast is er een groot onderzoeksluik rond numerieke simulatiemethodes om het mechanisch gedrag van deze materialen te voorspellen. Op die manier kunnen industriële componenten veel sneller en beter ontworpen worden, met een minimum aan experimenten die vaak duur en tijdrovend zijn.

Tenslotte werkt de groep ook op een aantal andere materialen, zoals 3D-geprinte materialen, schuimen en gelaagd glas.
In zijn onderzoeksactiviteiten werkt hij nauw samen met internationale en lokale bedrijven, zoals Siemens, Honda, Suzlon, Eastman Chemicals, Techspace Aero, Materialise, Eddy Merckx Cycles,… Binnenkort wordt ook het vierde spin-offbedrijfje van de onderzoeksgroep opgericht.

Wim Van Paepegem werd reeds meermaals onderscheiden voor zijn onderzoek. In 2008 werd hij verkozen tot beste jonge Europese onderzoeker in composietmaterialen en in 2011 kreeg hij van zijn eigen universiteit de Prometheusonderscheiding voor onderzoek. Hij ontving ook de Ruben van Schalkwijkprijs in Nederland in 2011 en zijn groep was mede-winnaar van de JEC award in Parijs in 2009 en 2015. Hij is auteur van 150 internationale publicaties, promotor van 18 verdedigde en 14 lopende doctoraten en coördinator van het valorisatie-consortium "Composites" aan UGent.


Bart Merci

Bart Merci (°1975) leidt de onderzoeksgroep Verbranding, Brand en Brandveiligheid in de Vakgroep Mechanica van Stroming, Warmte en Verbranding (UGent, Faculteit Ingenieurswetenschappen en Architectuur).

In die groep wordt baanbrekend onderzoek verricht naar het gebruik van computersimulaties om het verloop van een brand in gebouwen te doorgronden en zelfs te voorspellen. Speciale aandacht gaat uit naar de studie van vlammen en de beweging van rook, o.a. onder impuls van ventilatiesystemen. Recent deden hij en zijn team onderzoek inzake het voorspellen van een ontwikkelende brand, met behulp van onder meer videogegevens, afkomstig van bewakingscamera’s, wat erg nuttig kan zijn voor brandweerploegen op weg naar een interventie. In samenwerking met de brandweer worden ook geregeld experimenten uitgevoerd onder de vorm van reële branden op ware grootte.

Merci behaalde in 1997 het diploma van burgerlijk werktuigkundig-elektrotechnisch ingenieur aan de UGent. Hij werd aangesteld aan de UGent als deeltijds docent in 2004 en benoemd tot voltijds hoofddocent in 2009 en hoogleraar in 2012.

Hij is voorzitter van de Belgian Section of the Combustion Institute en lid van het Uitvoerend Comité van de International Association for Fire Safety Science. Hij is oprichter en coördinator van de International Master of Science in Fire Safety Engineering en coördineert de Postgraduate studies in fire safety engineering aan de UGent. Prof. Merci is de academisch verantwoordelijke van de spin-off Fire Engineered Solutions Ghent, een studiebedrijf rond brandveiligheid.


Nico Boon

Het onderzoek van Nico Boon is zowel fundamenteel als ingenieursgericht. Enerzijds introduceert hij met zijn onderzoeksteam de microbiële ecologie in de ingenieurswereld en bestudeert hij het sturen van biotechnologische processen. Anderzijds heeft zijn onderzoek ook een sterke ingenieurscomponent, en is gericht op de verwijdering van recalcitrante componenten uit afvalwaters, natuurlijke waters en bodems. Zijn wetenschappelijk werk heeft tot dusver geleid tot een 250-tal publicaties. In 2006 werd hij benoemd tot docent van de faculteit Bio-ingenieurswetenschappen aan de UGent. Sinds 2011 is hij hoofddocent en vakgroepvoorzitter van het Laboratorium voor Microbiële Ecologie en Technologie (LabMET).


Dries Van Thourhout

Dries Van Thourhout (°1972) behaalde in 1995 het diploma burgerlijk natuurkundig ingenieur aan de UGent. Als IWT-bursaal behaalde hij in 2000 zijn doctoraatsdiploma in de onderzoeksgroep fotonica van Prof. Roel Baets. Daarna verbleef hij 2 jaar als postdoctoraal onderzoeker in het gerenommeerde Bell Laboratories in Crawford Hill, NJ, USA. Zowel tijdens zijn doctorale als postdoctorale studies werkte hij aan de realisatie van nieuwe types geïntegreerde meergolflengte lasers in InP.

In 2002 vervoegde hij opnieuw de onderzoeksgroep fotonica van de UGent, met de steun van een DWTC-terugkeermandaat, waar hij in 2004 docent werd. De onderzoeksgroep fotonica bouwde sinds 2000 samen met imec een belangrijke onderzoekslijn uit in het gebied van de geïntegreerde fotonica in silicium, een veel goedkoper en gemakkelijker te bewerken materiaal dan het InP gebruikt voor eerdere circuits. Het werk van Dries Van Thourhout en zijn medewerkers bouwde hier op verder. Ondanks al zijn voordelen is de functionaliteit van silicium voor optische toepassingen vrij beperkt. Daarom onderzocht hij hoe die functionaliteit door de integratie met nieuwe types materialen gevoelig kon worden verhoogd. Dries Van Thourhout coördineerde verschillende grootschalige Vlaamse en Europese projecten binnen dit domein en in 2011 ontving hij een ERC-startkrediet voor het uitwerken van een nieuwe onderzoekslijn met een focus op optische componenten met nog lager energieverbruik.

Dries Van Thourhout werd in 2012 bevorderd tot hoogleraar. Hij is daarnaast ook verbonden aan imec en is Associate Editor van het wetenschappelijk tijdschrift IEEE Photonics Technology Letters. Hij is auteur of coauteur van meer dan 140 publicaties in internationale tijdschriften.


Michaël De Volder

Michaël De Volder (° 1978) studeerde af als Burgerlijk Werktuigkundig Elektrotechnisch Ingenieur aan de KULeuven in 2002, en begon er vervolgens zijn doctoraatsopleiding als IWT-bursaal onder begeleiding van Prof. D. Reynaerts. In het kader van zijn doctoraat werkte hij aan de ontwikkeling van microaandrijvingen voor medische instrumenten, en verbleef hij aan het Tokyo Institute of Technology in 2005. In 2007 behaalde hij zijn doctoraat, en hij voert sindsdien onderzoek naar de integratie van koolstof nanomaterialen in microsystemen aan zowel de KULeuven als IMEC, dit als FWO postdoc mandataris.

In het kader van zijn postdoc mandaat verbleef Michaël De Volder tevens aan prestigieuze universiteiten, waaronder het Massachusetts Institute of Technology (MIT), de University of Michigan, en momenteel verblijft hij aan Harvard University. Hij heeft bijgedragen aan ruim 70 wetenschappelijke publicaties, en zijn werk verscheen op de cover van enkele toonaangevende wetenschappelijke tijdschriften. Verder werd hij, zowel in het binnen- als het buitenland, bekroond met belangrijke wetenschappelijke en industriële prijzen (o.a. de Iwan Åkerman Award, de Robert M. Caddell Memorial Award, de prijs van de onderzoeksraad, en de Barco High Tech Award). Hij is eveneens lid van de stuurgroep van het Leuven Nanocentrum ter promotie van nanotechechnologie.

Hiernaast, werk hij mee aan projecten rond het versmelten van wetenschap en kunstfotografie. De internationaal bekroonde resultaten hiervan verschenen in kranten zoals De Standaard, der Spiegel, en The China Daily. Dit werk werd ook gelauwerd door de tijdschriften Nature, Nature Nanotechnology en Science Magazine.


Lieven Eeckhout
Lieven Eeckhout (°1975) studeerde af als Burgerlijk Ingenieur in de Computerwetenschappen aan de Universiteit Gent in 1998, en promoveerde er tot Doctor in de Toegepaste Wetenschappen: Computerwetenschappen in 2002. Sedert 1998 is hij verbonden aan de Vakgroep Elektronica en Informatiesystemen (ELIS) van de Universiteit Gent, eerst als IWT-doctoraatsbursaal, vervolgens als FWO-postdoctoraal onderzoeker en deeltijds docent. Op 1 oktober 2009 werd hij benoemd tot hoofddocent met hoofdzakelijk onderzoeksopdracht (BOF-ZAP).

Lieven Eeckhout verricht onderzoek in het vakgebied van de computerarchitectuur en de hardware/software interface. Hij heeft ruim 70 artikels gepubliceerd in toonaangevende tijdschriften en topconferenties in het vakgebied. Hij ontving de IBM Belgium Prize for Informatics voor zijn doctoraat, en zijn meer recent werk werd twee maal gelauwerd als één van de meest significante onderzoeksbijdragen van het jaar (IEEE Micro Top Pick in 2007 en 2010). Hij wordt beschouwd als een expert in prestatie-evaluatie en -modellering van computersystemen, waarrond hij in 2010 een monografie gepubliceerd heeft. Hij werkt samen met een uitgebreid internationaal netwerk van onderzoekers zowel in de academische wereld als in de industrie. Zijn huidig onderzoek spitst zich toe op simulatie- en modelleringstechnieken van exascale systemen - in het kader van het recent opgerichte Intel ExaScience Lab &emdash; en een nieuwe hardware/software interface -; in het kader van een prestigieuze Starting Independent Researcher Grant uitgereikt door het European Research Council (ERC).